امید سلیمی بنی :با وجود تلاش شبانه روزی دولت برای آب رسانی به استانهای مرکزی فلات ایران، بسیاری از شهرها و روستاهای کوچک و بزرگ کشور، هنوز با مشکل تامین آب آشامیدنی روبرو هستند. با وجود طرحهای فراوان انتقال آب از مناطق پر آب مانند استانهای لرستان و خوزستان به استانهای کویری مانند قم و یزد، برخی از روستاهای کشور در استانهایی که به نظر می رسد از کمبود آب گله و شکایتی نداشته باشند، همچنان اسیر تشنگی هستند. روستای حموله اهواز نمونه خوبی برای این مناطق است. مکانی که در جوار یکی از پرآب ترین رودخانه های کشور قرار دارد، ولی مردم آن به خاطر استفاده از آب غیر بهداشتی با انواع بیماریهای گوارشی روبرو هستند.

در انتظار تانکر
علی رحمانی، امروز، زودتر از همه روزها از خواب بیدار شده است. دستارش را به سر پیچیده و با بشکه های کوچک 20 لیتری منتظر، اول صف ایستاده است تا تانکر آب رسانی از راه برسد و برای او و سایر اهالی روستای "جمی" از توابع شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی، عذاب تشنگی را کم کند. او سه روز در هفته مجبور است این کار را انجام دهد و در چهار روز باقی مانده، از ذخیره آبی که تانکرهای شرکت آب و فاضلاب روستایی برایشان می آورد، استفاده کند، چون آب لوله کشی این روستا بسیار شور است.
در استانی که رحمانی زندگی می کند، با اینکه آمار رسمی اعلام کرده بیش از 90 درصد مردم دارای آب آشامیدنی هستند، نزدیک به 92 هزار نفر گرفتار مشکلی به نام تشنگی و کمبود آب آشامیدنی هستند. این آماری است که نشان می دهد در یکی از کم مساحت ترینم استانهای کشور که در نزدیکی مناطق پرآب گلستان قرار دارد، وضعیت خوبی برای آب آشامیدنی مردم وجود ندارد. پس نباید تعجب کرد زمانی که روستانشینان مناطق گرمسیری دیگر مانند روستای شیهولی از توابع بخش لیردف در فاصله 150 کیلومتری مرکز شهرستان جاسک واقع در استان هرمزگان هنوز آب به عنوان یک هدیه برای مردم تلقی شود و هر روز مردم آن چشم به جاده بدوزند تا گرد و خاک تانکر آب را ببینند و دست به سوی آسمان دراز کنند و از این هدیه آسمانی دعای شکر را به جا بیاورند. گزارشهای مختلفی که از این منطقه مخابره می شود حاکی از کمبود شدید آب در روستاهای مختلف جاسک است. این کمبود به اندازه ای عادی شده که دیدن مردم روستانشین در حالی که ظرفهای خود را به صف گذاشته و منتظر رسیدن آب هستند، چندان چشم مخاطبان را نمی آزارد. البته این حکایتی است که هر روز در اطراف و اکناف این کشور تکرار می شود. اخبار نگران کننده از تشنگی مردم در استانهای پرآب و کوهستانی نیز دست کمی از تشنگی کویرنشینان ندارد، تشنگی هر جا که باشد، آزار دهنده است، حتی در لرستان.

تشنگی در کوهپایه های زاگرس
آمار رسمی حکایت از کمبود آب در بیش از 900 روستای کوهپایه نشین لرستان دارد. مدیر عامل آب و فاضلاب روستایی استان لرستان آمار جالبی را ارائه می کند؛ آماری تکان دهنده از وضعیت آب آشامیدنی روستاهای لرستان و اعتباراتی که هیچ گاه برای رفع مشکلات اختصاص نمی یابد.
علیرضا کاکاوند می گوید: بر اساس سرشماری سال 85 جمعیت روستایی لرستان 40.4 درصد جمعیت کل استان را با 682 هزار نفر به خود اختصاص داده است. وی با اشاره به اینکه 907 روستای لرستان فاقد آب هستند، ادامه می دهد: این در حالی است که از جمعیت روستایی یاد شده 10 درصد فاقد آب آشامیدنی می باشند. به بیان دیگر، در نزدیکی یکی از اصلی ترین حوزه های آبریز کارون و رودخانه های بزرگی مانند رودخانه "پلدختر" لبهای روستانشینان لـُر از بی آبی تـَرَک خورده است.

خوزستان، تشنه تر از همیشه
با وجودی که در سوم خرداد امسال، بزرگترین طرح آب شیرین کنی در خرمشهر به بهره برداری رسید، هنوز دبی آب به قدری در کارون پایین است که در بسیاری از ماه های گرم سال، آب شور خلیج فارس به کارون و بهمنشیر نشت می کند. برای همین، باز هم شگردهایی مانند استفاده از تصفیه خانه های بزرگ، بلااستفاده می ماند. البته در بسیاری از مناطق دیگر خوزستان نیز، مشکل کمبود آب به قدری خودنمایی می کند که علاوه بر تشنگی، باعث روی آوردن مردم به نوشیدن آب غیر بهداشتی شده و به تبع آن بیماریهای مختلف، سلامت اهالی منطقه را تحت تاثیر قرار داده است. به گفته جاسم کعب عمیر رئیس شورای این روستا، بیش از 1 سال است که هنوز هیچ اقدامی برای ‏کلرزنی آب آشامیدنی این روستا صورت نگرفته است و مردم این روستا ‏مجبور به استفاده از آب رودخانه دز هستند.