خيلي از والدين هميشه نگران غذاخوردن بچه‌هايشان هستند. خيلي‌ها هم وقتي بچه‌شان کم غذا مي‌خورد مثلا اشتها ندارد يا به هر دليلي به غذا تمايلي نشان نمي‌دهد ناراحت مي‌شوند و به هر حربه‌اي که شده مي‌خواهند همان حجمي که خودشان دوست دارند به فرزندشان غذا بدهند. حال آنکه اين کاري بسيار اشتباه است.
به خاطر داشتن اين نکته بسيار اهميت دارد که معده کودکان بسيار کوچک‌تر از معده بزرگسالان است و در نتيجه نيازي نيست که يک کودک به اندازه خواهر يا برادر بزرگ‌ترش غذا بخورد. چند مثال از مقدار غذايي که يک کودک يک يا دوساله مي‌تواند در يک روز بخورد، در منوي مثالي روبرو آمده است. اگر کودک بسيار پرانرژي باشد، ممکن است به يک ميان‌وعده ديگر هم پس از شام نياز داشته باشد.بعضي از نکات مفيدي که در هنگام تغذيه يک کودک خردسال بايد به خاطر داشت، عبارتند از:· استفاده از بشقاب‌هاي کوچک براي نوپايان و اجازه دادن به آنها که تا براساس اشتهاي‌شان مقدار غذايي را که مي‌خورند تنظيم کنند.· عدم اجبار، نق زدن يا رشوه دادن به کودک براي تمام کردن وعده غذايي يا «تميز کردن بشقابش». اين کار به مشاجره بر سر غذا يا اضافه وزن کودک منجر مي‌شود و بعداً ترک اين عادت‌ها بسيار دشوار خواهد بود. کودک با سفت بستن لب‌هايش، پس زدن ظرف غذا يا ريختن غذا بر زمين به شما مي‌گويد که ديگر کافي است.· دادن يک وعده غذايي متعادل که شامل مواد غذايي از تمام گروه‌هاي غذاهايي هر کدام در مقادير اندک باشد. نبايد نيازي به کشيدن مجدد غذا در ظرف کودک باشد. اگر کودک هنوز گرسنه است و باز هم غذا مي‌خواهد، به او سبزيجات يا ميوه‌هاي تازه بدهيد. ممکن است او بخواهد در وعده بعدي هم غذاي بيشتري بخورد.· اگر کودک مقدار شيري را که مي‌نوشد کاهش داده، مي‌توان به او به عنوان ميان‌وعده يا دسر ماست يا پنير داد.