بر اساس نتايج يک پژوهش درمان شناختي رفتاري مي‌تواند در کنار درمان‌هاي دارويي بر بهبود کيفيت زندگي بيماران مبتلا به فشار خون اثر مثبتي بگذارد.
اين پژوهش با هدف مقايسه دو روش دارو درماني و درمان شناختي - رفتاري بر بهبود ابعاد مختلف زندگي در بيماران مبتلا به فشار خون توسط نعمت ستوده اصل از دانشکده روانشناسي و علوم تربيتي دانشگاه اصفهان انجام شده است.
بر اساس يافته‌هاي اين پژوهش درمان شناختي - رفتاري نسبت به دارودرماني تغييرات بيشتري دارد و بهبود کيفيت ابعاد روانشناختي و اجتماعي زندگي بيماران مبتلا به فشار خون را موجب شده است.
لذا دارودرماني فشار خون به تنهايي براي بهبود کيفيت زندگي اين دسته از بيماران کفايت نمي‌کند و استفاده از رويکردهاي روانشناختي در اين زمينه ضرورت دارد.
بر اين اساس بسياري از بيماران مبتلا به فشار خون اساسي، داراي نشانه‌هاي واضح بيماري نيستند و مصرف بلندمدت و حتي مادام العمر داروهاي ضد فشار خون نگرش بيمار را نسبت به خودش منفي مي‌کنند.
درمان‌هاي دارويي با اين که در کاهش فشار خون اثر مثبت دارند، اما قادر نيستند احساس منفي بيمار را نسبت به بيماري خود تغيير دهند، اقدامات روانشناختي بر فرايند استفاده از خدمات پزشکي از جمله کاهش هزينه‌هاي درمان، افزايش همکاري بيمار در اجراي برنامه‌هاي درماني و پيروي بيمار از دستورالعمل‌هاي متخصصين اثر مثبت مي گذارد.
بنابراين درمان شناختي رفتاري نه تنها پيامدهاي عاطفي منفي بيماري‌هاي مزمن را تخفيف مي‌بخشد، بلکه به افزايش سطح پايبندي بيمار به توصيه‌هاي درماني کمک مي‌کند و مي‌تواند در کنار درمان‌هاي دارويي بر بهبود کيفيت زندگي بيماران اثر مثبتي بگذارد.
اين پژوهش يک مطالعه کارآزمايي باليني است که بر روي 40 نفر از مبتلايان به فشار خون صورت گرفته و نتايج آن در مجله دانشگاه علوم پزشکي سمنان به چاپ رسيده است.