مردي با مراجعه به دادگاه خانواده شهيد محلاتي دادخواست جدايي خود را به قاضي شعبه 236 اين مجتمع قضايي ارائه كرد.
اين مرد گفت: همسرم فرزند پسر دوست دارد و ما فقط يك فرزند دختر داريم و اصلاً محبتي به او ندارد و حتي او را با رفتارش آزار مي‌دهد.
وي با بيان اينكه فرزند 4 سال و نيمه دارم، گفت: مي‌خواهم از همسرم جدا شوم تا فرزندم با بي‌محبتي بزرگ نشود؛ فرزندم طعم مادري را نچشيده است.
زن در مقابل قاضي حاضر شد و گفت: نمي‌توانم نسبت به فرزندم بي‌محبت باشم چرا كه من يك مادرم و شوهرم براي رهايي از من اين موضوع را بهانه كرده است.
وي با بيان اينكه من فرزندم را دوست دارم، افزود: مي‌خواهم شوهرم از اين كار منصرف شود و باز هم با فرزندم در كنارم بماند.
مرد در مقابل قاضي ايستاد و گفت: آيا همسرم تعهدي نسبت به محبت داشتن به فرزندم مي‌دهد كه من از اين كار منصرف شده و در كنارش بمانم.
زن از تعهد دادن امتناع كرد، بنابراين قاضي با اصرار مرد مبني بر جدايي پرونده را به كار‌شناسي دادگاه ارجاع داد.