هموطن آنلاین - کتاب «در پایتخت فراموشی» نوشته محمدحسین جعفریان؛ نویسنده، مستندساز و روزنامه‌نگار پس از آنکه در نمایشگاه کتاب تهران رونمایی شد، با حضور نویسنده، بهروز افخمی و محمدسرور رجایی عصر روز گذشته در فرهنگسرای اندیشه نقد و بررسی شد.
براساس این گزارش، محمدحسین جعفریان نویسنده و مستندساز در ابتدای این نشست ضمن اشاره به نگارش اثر اظهار داشت: طی چند روزی که کتاب منتشر و رونمایی شده با استقبال خوبی مواجه شده است.
وی ادامه داد: سال 1380 سفری به افغانستان رفتم و سریال شاه احمدمسعود را تصویربرداری کردم، شهریور سال بعد دعوت شدم به افغانستان، در سال 80 شاه مسعود زنده بود اما 20 شهریور همان سال و 2 روز پیش از حادثه 11 سپتامبر به همراه مترجمش به شهادت رسید.
جعفریان ابراز داشت: دور بعد که به افغانستان دعوت شدم برای سالمرگ شاه مسعود بود؛ در آن زمان بهروز افخمی نماینده مجلس بود، اما اصرار داشت همراه من به افغانستان بیاید، به دلیل سمت و مسئولیتش نگران بودم، اما اصرار کرد و همراه هم به افغانستان رفتیم؛ این سفر، سفری خوب بود در مراسم سالگرد شرکت کردیم. در این سمینار از سراسر دنیا شخصیت‌هایی حاضر بودند. تمام این موارد ذکر شده است.
وی ضمن اشاره به اینکه فکر نمی‌کردم استقبالی اینگونه از اثر صورت گیرد، افزود: ناشرم از اتمام چاپ اول کتاب خبر داد که دیگر هیچ مجلدی در بازار نیست، این خبر خوبی است شاید اگر امید مهدی‌نژاد نبود هیچ‌گاه این اثر منتشر نمی‌شد.
جعفریان در ادامه ضمن اشاره به مستندسازی افزود: سیدمرتضی آوینی همواره تعبیری داشت و آن اینکه اگر ما چیزی به نام «هالیود اسلامی» داشته باشیم، بهترین کارگردان آن بهروز افخمی خواهد بود.
وی در خصوص همسفر بودنش با این کارگردان ایرانی گفت: در این سفر خیلی چیزها از افخمی یاد گرفتم و واکنش های مردم افغانستان به خاطر سابقه فرهنگی و سیاسی که افخمی داشت این سفر برای ما جالب بود.
وی به محتوای کتاب اشاره و تصریح کرد: نقطه جذاب این کتاب به تصویر کشیدن شهر کابل در چند ماهی است که این شهر از چنگ طالبان خارج شد و در واقع این اثر مستند معاصر افغانستان است.
جعفریان در خصوص ادبیات این کتاب گفت: برای اینکه این کتاب برای مخاطب جاذبه پیدا کند سعی کردم آن را به نثر روان و با قلمی طنز بنویسم .
این نویسنده با بیان اینکه یکی از برکت‌های سفرنامه نویسی این نکته است که پای آدم‌هایی مانند افخمی را به کشورها باز می کند، تاکید کرد: نقدهایی را به کتاب وارد می‌دانم، اینکه عنوان می‌شود کتاب صرفا حالت گزارشی دارد و در آن کار تحلیلی صورت نگرفته است همه را قبول دارم.
جعفریان به ضعف‌ها اشاره و تصریح کرد: کتاب را خیلی سریع نوشتم و چون تأکید داشتم که به نمایشگاه برسد از اشکالاتش سطحی عبور کردم.
جعفریان از انگیزه‌های نوشتن این اثر گفت و افزود: مهم‌ترین انگیزه من برای نوشتن کتاب «در پایتخت فراموشی» عدم توجه ایرانی‌ها به مردم افغانستان بود.
وی با درخواست از خبرنگاران برای درج این بخش سخنانش و انتقاد از مطلبی اینگونه گفت که، حضرت آقا بارها در ملاقات با رایزن‌‌های فرهنگی تأکید کردند در کشورهای مختلف در فضای فرهنگی دو رسالت اصلی داریم یکی گسترش اسلام و دیگری گسترش زبان فارسی؛ رهبر انقلاب در دیدارشان تأکید کرده‌ بودند که در بین این دو وظیفه رایزنان فرهنگی، گسترش زبان فارسی در اولویت قرار دارد.
جعفریان در ادامه این مطلب با تاسف ابراز داشت: در خبرگزاری تابناک مطلبی خواندم که رایزن فرهنگی ما در اتیوپی کلاس عربی برگزار کرده، در حالی که شخص اول مملکت ما یعنی حضرت آقا، مهم‌ترین کار را گسترش زبان فارسی عنوان کرده‌اند.
جعفریان در پایان صحبتش در خصوص نقدی که سرور رجایی درباره خودشیفتگی ارتباطش با احمدشاه مسعود گفت: بارها به من گفته شده بود که وقتی آقای خرازی برای دیدار با شاه احمد مسعود به افغانستان می‌آمد احمدشاه تا یک هفته فرصت ملاقات با وی را نداشت، اما در همان زمان احمدشاه 4 ساعت با من صحبت می کرد.