در این همایش که ویژه مدیران عالی و میانی این وزارتخانه بود آقای دکتر ابوتراب علیرضایی ضمن اشاره به این که در مورد تعریف بهرهوری توافق همگانی وجود ندارد گفت: از دیدگاه سازمان بینالمللی کار (ILO)، بهرهوری عبارت است از رابطه بین ستاده حاصل از یک سیستم تولیدی به دادههای بهکار رفته (مانند زمین، سرمایه، نیروی کار و ...) به منظور تولید آن ستاده که در آن منظور از ستاده حاصل عملیات سیستم تولیدی، منظور از داده کلیه منابع مورد نیاز برای تولید کالا یا خدمات و منظور از سیستم تولیدی فرآیندی است که با تغییر ورودیها کالا یا خدمات تولید میکند.
وی ادامه داد: نگرش مثبت و صحیح، خلاقیت و فراترجویی خلاق ویژگیهای اساسی یک فرد بهرهور و ایجاد آگاهی از وضعیت سازمان، ارزیابی مشکلات و مقابله با تهدیدات، شناسایی فرصتها، ایجاد مکانیزمی برای بازخورد و به دست آوردن (کسب) اطلاعات لازم برای اتخاذ تصمیمگیریهای مدیریتی از کارکردهای مفید بهرهوری برای سازمان است.
استاد دانشگاه آزاد اسلامی با تاکید بر اندازهگیری بهرهوری به عنوان جزو لاینفک آن اظهار کرد: اندازهگیری بهرهوری نقطه آغاز فرآیند علمی مدیریت بهرهوری است که سازمان را در ایجاد ارتباط صحیح بین بهرهوری با سایر هدفهای استراتژیک یاری میدهد.
وی از اندازهگیری کمی بهرهوری با کمیتهایی مانند اندازه، طول، تعداد و وزن به عنوان سنجش فیزیکی و از اندازهگیری آن با ارزشهایی که به صورت مقادیری از پول بیان شده است به عنوان سنجش ارزشی بهرهوری نام برد و افزود: در تحلیل بیرونی از اندازهگیری بهرهوری وضعیت جامعه در مقایسه با کشورهای دیگر مورد بررسی قرار میگیرد ولی در تحلیل درونی شاخصهای بهرهوری کار، سرمایه یا هر دو مدنظر است.
وی ضمن تشریح روشهای اصلی بهبود بهرهوری، انجام اقدامات زیر را برای افزایش بهرهوری ضروری دانست: تجزیه و تحلیل موقعیت شغلی، طراحی برنامه بهبود بهرهوری، ایجاد آگاهی لازم در مورد بهرهوری، اجرای برنامه و ارزیابی برنامه.
علیرضایی در خاتمه بحث، توسعه را جان بخشیدن به پیکر اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در سطح ملی و تغذیه مستمر آن تعریف کرد و گفت: فرآیند توسعه زمانبر بوده و بلندمدت است در حالیکه رشد بر ارقام کمی متکی است و جریانی کوتاهمدت یا میانمدت است.
|