هموطن – احسان موحدیان - جنگ ویتنام اولین جنگی بود که مردم از طریق تلویزیون شاهدش بودند، اما جنگ‌های عراق و افغانستان اولین جنگ‌هایی هستند که اخبار و وقایع مربوط به آنها از طریق وبلاگ منعکس می‌شود.
این روزها نسل جدیدی از سربازان وبلاگ نویس در آمریکا ظهور کرده‌اند که به بلاگرهای نظامی یا milbloggers شهرت یافته‌اند. آنان هم در جبهه نبرد مشغول پیکار هستند و هم گاهی پشت رایانه می‌نشینند و خاطرات و تجربیات خود را از طریق وبلاگشان در دسترس سایرین قرار می‌دهند.
به نظر می‌رسد که از این طریق پنجره جدیدی روی پدیده جنگاوری مدرن گشوده و شیوه جدیدی از ادبیات دوران جنگ هم متولد شود. البته ممکن است این عصر چندان طولانی نشود، زیرا مقامات نظامی آمریکا درصدد محدود کردن وبلاگ نویسی در مورد جنگ عراق هستند.
بررسی‌های سایت BBC نشان می‌دهد اولین وبلاگ نظامی در اواخر سال 2002 متولد شد.
فردی به نام Greyhawk که در حال حاضر در آلمان خدمت می‌کند و یک نویسنده ناشناس وبلاگ Mudville Gazette را اداره می‌کردند. آنان اصطلاح وبلاگ نظامی یا milblog را ابداع کردند و با دیگر نظامیان زن و مرد وبلاگ نویس تماس گرفتند. Greyhawk از اواخر سال 2002 به طور مرتب در بخش نظرخواهی وبلاگ‌های دیگر افراد مطلب می‌نوشت تا نظر آنان را به نوشته‌های خود جلب کند. او معتقد بود که نظامیان خود باید صدایشان را به گوش دیگران برسانند، نه آن که سایرین به جای نظامی‌ها حرف بزنند.
وی می گوید مدعی نیست که سخنگوی کسی باشد، اما می‌خواهد نظراتش را به اطلاع سایرین برساند و همین امر او را جذب وبلاگ نویسی کرده است. او می‌خواهد خودش به جای خودش حرف بزند.
Greyhawk و دیگر نظامیان پیشرو در حوزه وبلاگ نویسی الهام بخش صدها سرباز، خلبان، تفنگدار نیروی دریایی و ملوان شدند و آنان را به وبلاگ‌نویسی ترغیب کردند.
Greyhawk تعداد وبلاگ‌های فعال نظامی را حدود 400 مورد تخمین می‌زند.
وبلاگ نویسان نظامی انگیزه‌های کاملا متنوع و متفاوتی نسبت به یکدیگر دارند. بعضی از آنها در مورد موضع گیری‌های ضد بوش و ضد جنگ رسانه‌ها مطلب می‌نویسند و برخی از آنها هم به هیچوجه اهداف سیاسی ندارند و تنها دوست دارند خانواده‌ها و دوستانشان را از آنچه که در مناطق جنگی برآنها می‌گذرد، آگاه کنند.
یکی از این وبلاگ نویسان که سی جی گراهام نام دارد در این مورد می گوید: من وبلاگ نویسی را از آن جهت شروع کردم تا عموم مردم را از آنچه واقعا در عراق می‌گذرد آگاه کنم، زیرا اعتقاد من این بوده و هست که رسانه‌ها در گزارش وقایع عراق بی‌طرف نیستند.
وی تا چندی قبل نه به اینترنت دسترسی داشت و نه فرصتی برای وبلاگ نویسی داشت، اما نوشته‌هایش را روی رایانه لپ تاپش ذخیره کرد و هم اکنون آنها را بتدریج در وبلاگش منتشر می‌کند. گراهام می‌گوید خاطرات پدر بزرگش در مورد جنگ جهانی دوم الهام بخش او برای وبلاگ نویسی بوده است.
جالب آن که در برخی کتاب‌هایی که در مورد جنگ عراق در آمریکا منتشر شده به نوشته‌های وبلاگ‌های سربازان آمریکایی هم استناد شده است. کارشناسان می گویند آنچه در وبلاگ‌ها در مورد جنگ عراق منتشر می‌شود اغلب فیلتر نشده و سانسور نشده است و نارضایتی از جنگ را به نمایش می‌گذارد. آنهایی که وبلاگ جنگی می‌نویسند خود در خط مقدم نبرد حضور داشته‌اند. حال آن که خبرنگاران در جلسه‌های کنفرانس مطبوعاتی، اطلاعات گزینش شده و دستچین شده را دریافت می‌کنند.
البته انتشار اطلاعات فیلتر نشده در مواردی عصبانیت فرماندهان نظامی را به دنبال داشته که معتقد بوده‌اند اسرار نظامی از این طریق افشا شده و اطلاعات حساسی در اختیار دشمن قرار گرفته است. لذا وبلاگ نویسان نظامی قبل از پست کردن نوشته‌هایشان باید نکات فراوانی را در نظر بگیرند.