 هموطن آنلاین_ دكتر رضا غنيلو _ يكي از پيامدهاي صنعتي شدن جوامع و تغيير ارزشها و انتقال از سنت به دوران مدرن، مسووليت گريزي و خودمحوري است زيرا در مسابقه لذت بردن از هر چيزي كه دنياي انفجار اطلاعات به ما تزريق ميكند، فرصت منتظر ماندن براي شريك زندگي وجود ندارد.
جام جم; شايد امروزه دنيا به تبع دنباله روي كوركورانه از همين باور به بحران خانواده رسيده و ديگر مادري براي فرزندانش خاطرات يا قصههاي كودكي خود را تعريف نميكند و فرزندان براي خوردن غذا منتظر پدري نيستند.
هر كس براي خود خانوادهاي اختصاصي از تلويزيون، دوستان محل كار، اينترنت و موبايل ساخته و خانواده اگر وجود داشته باشد، يعني محل سكونت مشترك و در كنار هم به سر بردن و نه با هم بودن.
پدر يا مادر و در نبود آنها مادربزرگ يا پدربزرگها هم نقش ناظر و تداركاتچي براي تغذيه برعهده دارند و بخشي از وظايف خانواده به مربيان مهدها يا پرستاران خانههاي سالمندان سپرده شده است.
در اين فضا به علت تضعيف ارتباطات ميان فردي، بعد عاطفي رفتارها به مرور زمان تحليل ميرود و جاي آن را عقل ابزاري ميگيرد، يعني اينكه چگونه ميشود كمتر دويد و بيشتر خورد.
در چنين فضايي اولين چيزي كه قرباني ميشود، اخلاق است. در چنين شرايطي خوبي كردن و وقت گذاشتن براي راهنمايي يك رهگذر كه ديگر او را نخواهي ديد، يك حماقت است.
در واقع اگر قدرت قانون كه براي امكان ادامه زندگي جمعي وضع شده است نبود، انجام بسياري از امور ضرورتي نداشت.
از نگاه كارشناسان، اين دليل افزايش جرم و جنايت بهرغم توسعه علم و پيشرفت فناوريها است.
بهطوري كه امروزه، ميزان جرايم بويژه جرايم مدرن مانند جرايم رايانهاي، خريد و فروش مواد مخدر صنعتي، تجارت فحشا و قاچاق انسان، پولشويي و حتي جرايم خشني مانند قتل، ضربو جرح، سرقتهاي مسلحانه و تجاوز به عنف در كشورهاي توسعه يافته، بسيار بيشتر از كشورهاي جهان سوم رشد داشته است.
اين امر نشان ميدهد كه علم بدون اخلاق شايد آسايشي فراهم كرده باشد، ولي آرامشي به همراه نياورده است. | 
آرامش؛ گمشده زندگي امروز
